خودآزمایی ادبیات فارسی2-درس1
خودآزمایی درس اوّل ص5
1-به نام آن خدای که نام او راحت روح است و پیغام او مفتاح فتوح است.
-سلام او در وقت صباح مؤمنان را صبوح است و ذکر او مرهم دل مجروح است.
- ای کریمی که بخشنده ی عطایی و ای حکیمی که پوشنده ی خطایی.
- در دل های ما جز تخم محبّت خود مکار و بر تن و جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار.
2- اعمال انسان ، تلميح دارد به حديث «الدنيا مزرعه الاخره»
3- اشاره دارد به ضربت خوردن حضرت علی (ع) و به شهادت رسيدن ايشان به دست عبدالرحمن بن ملجم مرادی و حضرت علی (ع) به امام حسن (ع) دستور داد كه با او(ابن ملجم) مدارا كنند .
4- بيت هشتم« نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحيّرم چه نامم شه مُلك لافتی را»
5- منظور از پيام آشنا در بيت حافظ «معشوق و خدا» و آشنا «عاشق و خود حافظ » است. ولی در اين شعر كه شهريار آن را از حافظ تضمين كرده است منظور از پيام آشنا «حضرت علی(ع)» و آشنا «خود شهريار» می باشد.
6- الف: هركاری كه با نام خدا آغازنشود، ابتر است. اشاره دارد به حديث:كُلُّ امرٍذي بالٍ لَم يَبدأُ فيه بِبِسمِ الله فَهُوَ ابتر
ب : در درس ناله ی مرغ اسير ومرغ گرفتارسال اول به يكی از داستان های حضرت سليمان اشاره دارد :
آن كسی را كه در اين ملك سليمان كرديم ملت امروز يقين كرد كه او اهريمن است
ج : به داستان شيرين و فرهاد اشاره دارد :
بيستون بر سر راهست مباد از شيرين خبری گفته و غمگين دل فرهاد كنيد
7- الهی يكتای بی همتايی ، قيوم توانايی ، برهمه چيز بينايی، درهمه حال دانايی، ازعيب مصفايی، ازشرك مبرّايی ، اصل هردوايی ، داروی دل هايی.
الهی ازما هركه را بينی معيوب بينی، هر كردار بينی همه با تقصير بينی، با اين همه باران رحمت تو باز نايستد و جز گل كـَرم نرويد .
الهی غافلانيم نه كافرانيم ، صمدا به بركت نواختگان حضرت تو و به بركت گداختگان هيبت تو، الهی به بركت متحيران جلال تو و به بركت مقهوران قهر تو كه ما را به صحرای هدايت آری و از اين وحشت آباد (دنيا ) به روضه اقدس رسانی.
(از كتاب مجموعه مناجات های خواجه عبدا..انصاری ص:22، 21، 75)
خود آزمايی درس دوم ص11